Kekemelik

Kekemeliğin temel özelliği bireyin konuşmasının gerek akıcılık gerekse zamanlama yönünden yaşına uygun olmayan biçimde bozulması, konuşmanın doğal akışının bir biçimde kesintiye uğramasıdır. Bireyin istemsiz olarak sesleri uzatması, kimi sesleri üretirken zorluk çekmesi, bir sesi, heceyi, ya da sözcüğü tekrarlaması, sözcükleri parçalaması, sözcükleri fiziksel bir gerginlikle söyleme biçiminde görülür. Kekelemeye göz kırpma, tikler, dudak ve yüz hareketleri, kafa hareketleri, nefes alma davranışları ya da yumruk sıkma gibi motor davranışlar eşlik edebilir. Bozukluğun yaygınlık ve şiddeti duruma göre değişir.

 

Kekemelik gelişimsel bir sorundur, çünkü kekemelik belirtileri büyük oranda dil ve konuşma gelişiminin başladığı yıllarda görülür. Edinilmiş kekemelikte ise nörolojik sorunlar daha fazladır. Dil ve konuşma gelişimi sırasında her 100 çocuktan 4’ ünde erken dönem kekemelik belirtisi görülmektedir. Kekemelik erkeklerde kızlara oranla daha çok görülür.

Kekemeliğin nedenleri hakkında kesin bilgiler yoktur. Kekemeliğin nedenine ilişkin olarak yapılan çalışmalar, beynin çalışma sisteminden kaynaklanması üzerinedir. Kalıtımsal yanı olduğu da düşülmektedir.

 

Kekemelik sosyal sorunlara yol açabilir. Konuşmanın akışını bozduğu için bazı kişilerde özgüven, hayata bakış, kendine saygı ve diğer insanlarla etkileşim sorunları yaşanmasına neden olabilir. Sıklıkla konuşmaktan ya da konuşmanın beklendiği sosyal ortamlardan kaçınma gözlenir.

 

Kekemelik bazen kendiliğinden düzelir, bazen de uygun tedavilerle kontrol altına alınır. Kekemelik tedavisinde temel amaç kekemeliği kontrol altına alarak akıcı konuşmayı sağlamaktır. Çocuklarda ve yetişkinlerde dil ve konuşma terapistinden yardım alınabilinir. En sık kullanılan tedavi yaklaşımları; davranış modifikasyonu, nefes egzersizleri ve konuşma terapisidir. Bazı çocuklarda ilerleyen dönemlerde kendiliğinden ortadan kalktığı görülür. Ailelere bu konuda bazı görevler düşmektedir: Çocuklarına konuşma konusunda baskı yapmamalı, kelime ya da cümlelerini düzeltmemeli, çocuğun kendini rahatça ifade etmesine olanak tanımalı, konuşurken sabırla dinlemeli, çocuğun dikkati konuşması üzerine çekilmemeli, alay etme, utandırma, zorlama gibi tutumlardan kaçınmalıdırlar.

"

Bizi Facebook'da Takip Edin..